Ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Πρώην Γιουγκοσλαβία, το οποίο εδρεύει στη Χάγη, παρουσιάστηκε σήμερα ο πρώην στρατιωτικός ηγέτης των Σέρβων της Βοσνίας Ράτκο Μλάντιτς. Η σύλληψή του ήρθε τρία χρόνια μετά την προσαγωγή σε δίκη του πολιτικού προϊσταμένου του Ράντοβαν Κάρατζιτς.
Από πλευράς διεθνούς δικαίου, η σύλληψη ενός καταζητούμενου για σοβαρά διεθνή εγκλήματα παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Πρώτα απ’όλα αποδεικνύει ότι το ανθρωπιστικό δίκαιο, και γενικότερα το διεθνές δίκαιο, δεν υπάρχει μόνο στα χαρτιά, αλλά έχει πρακτική εφαρμογή. Παράλληλα, προάγει το ποινικό διεθνές δίκαιο, καθώς το έγκλημα ακολουθεί πια, όλο και συχνότερα στο διεθνές επίπεδο, η τιμωρία. Το γεγονός αυτό δεν αναιρείται από τη θλιβερή διαπίστωση πως αυτό συμβαίνει επιλεκτικά και συνήθως όταν οι συγκυρίες και η σύμπτωση των εθνικών συμφερόντων το επιτρέπουν.
Δεν θα σταθώ εδώ στις προοπτικές εισόδου στης Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στις προοπτικές εδραίωσης της Συμφωνίας του Ντέυτον και εθνικής συμφιλίωσης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, με τις οποίες ασχολείται ευρέως ο διεθνής τύπος. Θα αναφερθώ ωστόσο στο κατηγορητήριο που έχει συσταθεί εδώ και 16 χρόνια εναντίον του καταζητούμενου Μλάντιτς, βάσει του οποίου θα δικαστεί στη Χάγη.
